Yeşim Erbil Ne Doktoru?
—
Kayseri’nin soğuk kış sabahlarından birinde, içimdeki belirsizlik kadar donuk olan her şeyin arasında birdenbire beliren bir soru vardı: “Yeşim Erbil ne doktoru?” Kendimi o kadar kaybolmuş hissediyordum ki, insanın kim olduğunu sorgulamak kadar basit bir şey bile kafamı allak bullak ediyordu. Kayseri’de 25 yaşına gelmiş, hayatı biraz daha düzelir diye her gün bir adım daha ilerlemeye çalışan bir gencin gözünden bir anlatıydı bu. O kadar basit bir soruydu ama cevabı bulmak, içimdeki karmaşayı çözmek, her zaman düşündüğümden daha zor olacaktı.
—
Bir Gün Daha, Bir Soru Daha
Bir haftadır neredeyse her sabah, her akşam, yaz tatilinin o son günlerinde gibi bir ruh halindeydim. Kendime bakmaya, her şeyin yolunda olduğunu hissetmeye çalışıyordum ama bir şey eksikti. Gözlerim dışarıda, ama gözlerim yine de içerdeydi. Kayseri’nin o soğuk havası yüzümü yakalıyordu ama içimdeki soğukluğu hissetmiyordum bile. Bir sabah, kahvemi yudumlarken, sosyal medyada gördüm. Herkesin konuştuğu bir isim vardı: Yeşim Erbil. Bir dakika durdum. Hangi doktor? Gerçekten de doktor muydu? Başımı sallayarak, merakla araştırdım. Ama okudukça, sorunun cevabının ne kadar karmaşık olduğunu daha çok anlamaya başladım.
—
Beni Beni Anlamayan O İsim
Evet, o an kafamda çalan bir başka soru daha vardı: “Hadi ya, neden bu kadar merak ettim?” Yeşim Erbil’in kim olduğunu öğrenmek bana bir şekilde, her sabah yazdığım günlüklerim gibi bir şey gibi gelmişti. Hayatımda eksik bir şeyler olduğunu her zaman hissediyordum ama sanki birileri bu eksikliği bana daha belirgin kılıyordu. Kayseri’de bir kış günü, evin odalarındaki yalnızlıkla birlikte bu sorunun yankıları çınladı. Herkesin bir hayatı vardı, kendi dünyası vardı. Peki ben? Benim hayatımda gerçekten kimse var mıydı? Ya da tam tersi, kendimle yeterince vakit geçirebilir miydim?
İşte, o sabah tam bu karmaşayla yüzleşiyordum ki, Yeşim Erbil’in isminden bir şeyler öğrendim. Sonunda, kendimi bir doktorun kimliğini tanıdığımdan çok, bir kişinin, bir kadının, bir kadının da ötesinde bir insanın kimliğini çözmeye çalışırken buldum.
—
Hayal Kırıklığı ve Beklentiler
Yeşim Erbil’in kim olduğunu öğrenmek, başlarda eğlenceli bir oyun gibiydi. Ama sonra biraz daha derine inmek istedim. Sosyal medya, gazeteler, her köşe başında yankı yapıyordu. Ünlüydü. Pek çok insanın dilindeydi. Doktor muydu? Bir yandan da acayip bir baskı vardı üzerimde. “Biri ünlü olursa, demek ki çok değerli olmalı,” diye düşünüyordum. Bu tuhaf beklenti, yavaşça içimi sarmaya başlamıştı.
Bir akşam, üzerine yazılı bir yazıyı okudum ve biraz daha rahatladım. Ama gerçekten bir rahatlık vardı mı? Belki de kaybolan bir şey vardı, ya da belki de bir şey bekliyordum. Ama ne? Sonunda beklediğimi buldum. Hani bazen bir şey beklerken o şeyin çok farklı bir şekilde karşınıza çıkması vardır ya, işte o. Beklediğim şey, karşımda dimdik duruyordu. Yeşim Erbil, aslında bir kadın doktorun ötesinde, bir insanı simgeliyordu. Bu farkındalık, bana büyük bir ders gibi gelmişti.
—
Umut ve Yeniden Başlama
Bir süre sonra, Yeşim Erbil’in ne doktoru olduğunu tam olarak anlamamıza rağmen, o soru artık beni pek fazla uğraştırmamaya başlamıştı. Çünkü bana öğrettikleri, daha çok içsel bir yolculuğa çıkmama sebep olmuştu. Kendimi hiç durmadan sorguluyordum, ama içimden bir şey, “belki de daha fazlasını keşfetmek için biraz sabırlı olman gerekir,” diyordu. Belki de biraz daha huzur ve içsel dengeyi bulmam için sadece durmam gerekiyordu.
Benim gibi gençlerin çoğu, bazen hayatlarının anlamını başka bir yerde arıyorlar, ama çoğu zaman bu arayışın sonu bir içsel huzura varmakla bitiyor. İçimdeki belirsizliklerden bir nebze olsun kurtulmuş, Yeşim Erbil’in kim olduğunu anlamıştım. O, bir insan olarak bir meslek sahibi olabilir ama benden de bir adım önde değil; biz aynı yerden geldik, aynı yerden gidiyoruz. Belki bu yüzden, içsel dünyamda bana daha yakın hissettirdi.
—
Kapanış
Ve işte şimdi, kaybolmuş bir sabahda, Kayseri’nin soğuk rüzgârı yüzümü döverken, şu an düşündüğüm şey: “Yeşim Erbil, belki de başka bir doktor, ama en nihayetinde o da bir insan. Bizim gibi, bizden biri.” Ve her şeyin ötesinde, o eksik şeyin, sadece bir sorudan değil, insanın kendisini tanımasından geldiğini öğrendim. Bu yazı bir anlık içsel keşfin yansımasıydı, bir gün herkesin keşfettiği o büyük, derin anlamın öyküsüydü. Kendime ve dünyaya dair keşfettiğim her şey bir adım daha yakınlaştırıyordu.
—
Son Söz
Bir doktorun kimliği ya da kim olmadığı, son tahlilde hayatımda önemli bir yer tutan şeylerdi. Ama benden ne kadar uzak olursa olsun, tüm o karanlık sokaklarda bir ışık arayışım, bende bir şeylerin değişmesini sağladı. Yeşim Erbil, bir doktorun ötesindeydi. Ama en çok bana şunu öğretti: Ne olursa olsun, kalbinde bir umut taşı. Kimseye de bunu kaybettirme.