Cennette Hangi Dilleri Konuşacağız?
Cennet… Herkesin farklı bir hayal ettiği, merakla beklediği, bazılarının hiç düşünmediği o “yer”… Ama bir şey kesin: Orada her şey mükemmel olacak, değil mi? Peki, cennette hangi dilleri konuşacağız? Düşünsene, o kadar çok insan var, her biri farklı kültürlerden, dillerden, geleneklerden… Milyonlarca yılın sonunda bir araya gelen bu insanlar, nasıl anlaşacak? Tüm dil bariyerleri bir anda ortadan kalkacak mı? Yoksa orada da “ya sen beni anlamadın, ya da ben seni anlamadım” diyalogları devam mı edecek?
Bunu düşünmek, aslında bana çok komik bir şekilde geliyor. Her gün “Ya şunu söyledim, ama yanlış anladılar” ya da “Bunu nasıl söylemiştim ki?” gibi küçük şeylerle boğuşuyoruz ya, bir de Cennet’te buna takılmamızı hayal ediyorum. Peki, orada ne olacak? Cennette hangi dilleri konuşacağız? Hep birlikte bir dil mi oluşturacağız? Yoksa her biri kendi dilinde takılmaya mı devam edecek?
Cennette Dil Bariyerleri Olacak Mı?
Bir akşam İzmir’de bir kafede otururken, birden kafama takıldı: “Cennette hangi dilleri konuşacağız?” Hani şöyle bir gün, dünya tarihinin en iyi esprisini yapmak için cennete gittiğini düşün… Ama karşıdaki kimse anlamıyor! O an, “Ah, şimdi birilerini güldürebilir miyim?” diye kendimle savaşıyorum. Dur bir dakika! Cennet’te dil engeli nasıl olacak? Yani, Türkçe esprilerle Cennet’te kahkaha atmak, acaba yanlış anlaşılır mı?
Bir iç ses geliyor:
– “Eee, kardeşim, Türkçe espirilerle bir şey olacağını sanmıyorum. Herkesin kendi dilinde anlatması gerekecek. Hem cennette kimse anlaşılamazlık yüzünden üzülmez ki!”
Evet, belki de cennette dil engeli yok. Herkesin kalbinden konuşacak olması muhtemel. Ama bir yanda, bu durumun da bazı komik yanları olabilir. Mesela, o kadar çok insan var ki, bir şekilde cennet sakinleri arasında bir “espri dili” ortaya çıkabilir. “Gel, seni Cennet’te güldüreceğim!” diyerek, kendimi uluslararası şampiyon gibi hissedebilirim. Bir bakıma herkesin ana dili de “gülmek” olacak. Düşünsene, şaka yapmak için bir dil öğrenmek zorunda kalmadan, hemen her kültürün esprilerine hâkim olabileceğiz. Bu bile başlı başına bir devrim olur, değil mi?
Herkesin Anlayabileceği Bir Dil Mi Olacak?
Düşünsene, cennet kapısından adımını atıp bir anda bir “evrensel dil” konuşuluyor. Yani, Türkçe, Arapça, İngilizce ve daha birçok dil bir arada… Ama hepsi birden anlaşılır hâle gelmiş. O kadar güzel olurdu ki! Herkes istediği dilden konuşuyor ama bir yandan da anlamıyor. Kafamda bir şeyler canlanmaya başlıyor: Cennet’teki komik anları düşlüyorum. Mesela, dünyadan bir arkadaşım gelir ve bir şekilde Türkçe bir espri yapar, ben de birinin Fransızca şaka yapmasına gülmek zorunda kalırım. “Ya, yahu sen ne diyorsun?” demek istemezdim tabii ama işte, bazen beklenmedik anlar hayatı komik kılar.
Bir diyalog başlasın:
– Ben: “Ya, cennette Fransızca mı konuşacağız?”
– Arkadaşım: “Hayır, kardeşim! Cennette dil birliği var! Cennet’in dilinde herkes ‘şey’ demek ister ama kimse birbirini tam olarak anlamaz.”
– Ben: “Benim esprilerim orada iş yapacak mı peki?”
– Arkadaşım: “Hah! Tabi ki! Sadece dilin değil, komedi anlayışın da cennet standartlarına uygun olmalı. Yoksa… kahkaha yerine tüy dökme rekoru kırarsın!”
Düşünsenize, herkesin esprili olması bir yana, bir de dil engelini kaldıran komik bir dil bilimsel devrim olsaydı! Cennet’te anlamadığın her kelimeyi güldürmek için bir fırsata çevirebilirdin. Yani, “Ben sana cennetlik bir şaka yaparım!” diyeceğiz ama tabii ki bu şaka herkesin anlayacağı şekilde olacak, tek bir dille!
Bir Dil, Bir Kültür, Bir Cennet
Şimdi ise, başka bir ihtimali düşünüyorum: Cennet’te herkes kendi ana dilinde mi konuşacak? Yani, her kültür kendi dilini koruyacak mı? Bu durumu bir an için gerçek dünyadaki gibi düşünelim: Herkes kendi dilinde konuşuyor ve o kadar da güzel bir karışıklık oluyor ki! İyi ki herkesin interneti var da, hemen Google Translate’e bakarız! Ama tabii, cennette Google Translate yok, belki de kendini “ruh dili” üzerinden ifade etme imkânımız olacak.
Bir de, her şeyin mükemmel olduğu o ortamda, kültürlerin kaynaşması muazzam olurdu. Türkçe’nin esprili yapısı, Arapçanın melodik sesi, İspanyolca’nın tutkulu çığlıkları… Bir dilsel festival gibi düşün! Herkes kendi dilinde birbirini öylesine güzel anlayacak ki, “Cennette hangi dilleri konuşacağız?” sorusu, sadece bir kaygı olmaktan çıkıp, eğlenceli bir keşfe dönüşebilir. Belki de, orada dil dediğimiz şey, bizi biz yapan farklılıklarımızı kutlamak için bir araç olacak. Hayatın karmaşasında kaybolmuş anlamlar, bir anda cennet dilinde buluşacak.
Cennette Dil Dediğimiz Şey Ne Olacak?
Bunları düşününce, aklıma gelmeden edemiyorum: “Cennette dil gerçekten ne olacak?” Eğer eski dil bariyerleri tamamen ortadan kalkarsa, ya kimse “söylediği” şeyi net bir şekilde anlamazsa? “Aman Tanrım, bu sefer ciddi olamıyordum!” diyorum ve tekrar bu muazzam olasılıklara dalıyorum. Ama tabii, Cennet’in kendine has bir şaka anlayışı olacaksa, belki de bu dil karmaşası, oradaki eğlencenin bir parçasıdır.
Bir iç ses geliyor:
– “Kardeşim, bırak bu dil takıntılarını. Cennette dilin ne kadar önemli olduğunu kimse düşünmeyecek. Herkes mutlu olacak ve hep birlikte şarkı söyleyeceksiniz!”
Evet, belki de Cennet’te dil, bazen sadece bir araç olacak, asıl olan ise insanların birbirlerini hissetmesi. Belki de tüm o dil engelleri, geride bırakılmış birer anı olacak. Kimse “Anlamadım, tekrar söyler misin?” demeyecek. Bir bakıma, dil bariyerlerinin yok olduğu yer, herkesin bir arada ve aynı ruh halinde buluştuğu mükemmel bir yer olacak.
Sonuç: Hep Birlikte Konuşacağımız Bir Dil
Sonuç olarak, Cennette hangi dilleri konuşacağız? sorusuna net bir cevap verememek, biraz beni güldürüyor. Belki de tüm bu sorular, cennette yapacaklarımıza dair kaygılarımızın ve dileklerimizin bir yansımasıdır. Kim bilir, belki de bir gün, herkesin tek bir dilde mutlu olduğu bir yer buluruz. Ama ben, en çok şu hayali seviyorum: Cennette herkesin kendi dilini konuştuğu, ama hep birlikte bir kelimeyi güldürerek söylediği bir yer var.